ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ
|
Η αντιγραφή και η αναπαραγωγή επιτρέπεται ΜΟΝΟ αν συνοδεύεται με σύνδεσμο και με αυτή την σημείωση.
|
|
Γράφει η Αγγελική Αναγνώστου |
|
Στους κύκλους των ανθρώπων που «ψάχνονται» πνευματικά, κυκλοφορεί η άποψη πως η εκδήλωση της θετικότητας είναι η ένδειξη της απόλυτης επιτυχίας. Υπάρχουν μάλιστα και ασκήσεις που βοηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Μια από αυτές είναι πολύ δημοφιλής και ονομάζεται «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ». Αυτή η «δίαιτα» ορίζει: Επί επτά συνεχόμενες ημέρες ο άνθρωπος ασκητής, να μη κάνει ΟΥΤΕ ΜΙΑ αρνητική σκέψη, να μην αφήσει τον εαυτό του να νοιώσει και την παραμικρή αρνητική διάθεση, να μην πει και την ελάχιστη αρνητική κουβέντα, και γενικά να μην πράξει τίποτα αρνητικό. Αν εφαρμόσει αυτή την πνευματική δίαιτα χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση για επτά συνεχόμενες ημέρες, θα φθάσει (ΛΕΝΕ…) στη θέωση. Αν κάποια στιγμή κάποιος ξεφύγει από αυτό το αυστηρότατο πρόγραμμα, κάνοντας κάποια αρνητική σκέψη ή πράξη ή εκφράσει κάποιον αρνητικό λόγο ή κυριευθεί από αρνητική διάθεση, τότε θα πρέπει να διακόψει αμέσως την «πνευματική δίαιτα», επειδή η «συνταγή χάλασε» και να προετοιμαστεί, ώστε να ξεκινήσει πάλι από την αρχή έπειτα από λίγο καιρό. Και είναι τόσο απλό; … * (Σαμσάρα =ο φαύλος κύκλος των γεννήσεων και των θανάτων) Όλες οι παραπάνω λοιπόν θέσεις δηλώνουν περίτρανα, ότι είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να υπάρξει απόλυτη θετικότητα χωρίς και την αντίστοιχη αρνητικότητα, και αντίθετα. Η προσπάθεια μάλιστα της επίτευξης της απόλυτης θετικότητας είναι τόσο ανέφικτη, όσο το να υπάρξει ύλη, διαθέτοντας τα άτομα που δομούν το υλικό σώμα, μόνο τον θετικό τους πυρήνα, απαλλαγμένα (αυτά τα άτομα) εντελώς από τα αρνητικά τους ηλεκτρόνια χαρακτηρίζοντάς τα ...«δαιμονικά». Ας παρακολουθήσουμε όμως τι θα συμβεί στον «καλοπροαίρετο» ασκητή της θετικότητας. Συμβουλή: αποφύγετε οποιαδήποτε ακρότητα. «Παν μέτρον άριστον». |
![]() |
| < Προηγούμενο |
|---|









Σχόλια
Είχαμε μια συζήτηση το μεσημέρι για το πώς μπορούμε να ορίσουμε τελικά τα "δώρα".Μήπως "δώρο" είναι τα διάφορα φυσικά μας γνωρίσματα ή αυτά απλώς είναι τα χαρακτηριστικά με τα οποία γεννιόμαστε και επειδή τα έχουν όλοι οι άνθρωποι δεν λέγονται "δώρα";(Αν και μ' αυτά τα "δώρα" βέβαια "χαιρόμαστε" το δημιούργημά τους). Αλλά μήπως και η διαίσθηση , η ενόραση και γενικά η τάση για πνευματικά πράγματα είναι κι αυτά θέμα γονιδίων και απλά, ανάλογα με το περιβάλλον μας τα καλλιεργούμε ή όχι.
Γιατί,ενώ δεν λέμε τα σωματικά χαρακτηριστικά δώρα ,να πούμε τα πνευματικά; Μήπως δώρα τελικά είναι,όχι οι πνευματικές μας τάσεις ή ό,τι έχουμε αποκτήσει με την προσωπική μας δουλειά, ή πχ και η ικανότητα κατανόησης των άλλων (προσώπων ή πραγμάτων)που προέρχεται από αναλυτική παρατήρηση, αλλά
οι πληροφορίες που θέλουν να μας δίνουν εύκολα και αβίαστα,φυτευτά (χρησιμοποιώντα ς μας) πχ.μέσω τσάνελινγκ, ικανότητα θεραπείας μέσω reiki, ή θεραπείας με την αύρα.
Η Μεταφυσική γνώση λέει πως στις πρωταρχικές φάσεις της δημιουργίας, ο άνθρωπος είχε την ικανότητα να προσλαμβάνει πληροφορίες από τον αθέατο κόσμο και να επικοινωνεί μαζί του. Αυτή βέβαια η ικανότητα γέννησε μια σειρά από προβλήματα (που αναλύονται και στο βιβλίο) και ανάγκασε τους δημιουργούς να «ψαλιδίσουν» ορισμένα εξέχοντα χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Η «επαναφορά» λοιπόν αυτών των «ψαλιδισμένων» ιδιοτήτων χαρακτηρίζεται σαν «δώρο».
Αυτές οι ικανότητες-δώρα περιλαμβάνουν ό,τι ονομάζουμε «Έκτη Αίσθηση» και σχετίζονται αποκλειστικά με τις ενεργειακές καταστάσεις αυτού του κόσμου.
Τις περισσότερες φορές όμως αυτές, γίνονται «παγίδα» για τον άνθρωπο, επειδή τον γοητεύουν με τη δύναμή τους και τον αποπροσανατολίζ ουν από τον αληθινό του σκοπό που είναι η Πνευματική του Λύτρωση από το σύμπαν-αυγό.
Στον αντίποδα της Έκτης Αίσθησης η οποία σχετίζεται αποκλειστικά με τις ενέργειες αυτού του κόσμου, τα ενεργειακά σώματα του ανθρώπου και τον κόσμο που αυτά ενδημούν, βρίσκεται η Εβδόμη Αίσθηση, η οποία πηγάζει μόνο από την ενεργοποίηση του Καθαρού Πνεύματος του Ανθρώπου, δηλαδή από την Πνευματική του Ουσία και τον πραγματικό του Εαυτό. Αυτή η ενεργοποίηση δεν προκύπτει ως «δώρο» αλλά είναι η επιτέλεση του σκοπού του Ανθρώπου!
Ένας ενορατικός (της έκτης αίσθησης) που γνώρισα κάποτε, μου είπε: «Η Εβδόμη Αίσθηση κατακτάτε, μόνο ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΟΝΤΑΣ την έκτη». Προφανώς σ’ αυτή την ιδιαιτερότητα αναφερότανε και ο Χριστός όταν έλεγε: §22 «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; §23. Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν». [Ματθαίος κεφ. Ζ]
Τώρα το τι θα κάνει κάθε άνθρωπος με τα «δώρα» του, είναι απόλυτα προσωπική του επιλογή!
Υπάρχει:
1) Ο εκπεσών δημιουργός Εωσφόρος που με την ταλάντωσή του αγκάλιασε όλο το (ορατό και αόρατο) υλικό σύμπαν, το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού, το σύμπαν της διττότητας.
2) Σ’ αυτό το σύμπαν παγιδεύτηκε ο Ουράνιος Άνθρωπος που προέρχεται από τα Υπερσύμπαντα του Αληθινού Φωτός (όχι τα λεγόμενα παράλληλα σύμπαντα). Όπως σ’ αυτό το σύμπαν της διττότητας όλα διαχωρίζονται, έτσι διαχωρίστηκε και ο άνθρωπος σε:
(α) Θεϊκό Σπινθήρα/Αδάμ που ενσαρκώνεται/προβάλλεται αδιαλείπτως μέσα στην πυκνή ύλη άλλοτε σαν άνδρας και άλλοτε σαν γυναίκα, και
(β) σε Εγώ Ειμί Παρουσία που παραμένει ως Πνευματική οντότητα στις ανώτερες στοιβάδες του ενεργειακού υλικού σύμπαντος.
3) Ο Εωσφόρος όμως δεν είναι μόνος, αλλά διαχωρισμένος και αυτός περιβάλλεται:
(α) από το πλήθος των αγγέλων του (αγγέλους της πενίας τους αποκαλεί το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη) και
(β) από τους δαίμονες του σκότους. Αυτοί ΟΛΟΙ είναι οι υποτιθέμενοι «καλοί» και κακοί εξωγήινοι, που απλά έχουν τις «βάσεις» τους σε κάποιους πλανήτες του πυκνά υλικού σύμπαντος.
Δηλαδή όλους αυτούς που ονομάζουμε «εξωγήινους» είναι στην πραγματικότητα εξωδιαστατικοί δαίμονες.
Ο Χριστός ήρθε από τους Υπερκόσμους της Αλήθειας για να πληρώσει τα λύτρα στον Εωσφόρο, ούτως ώστε να επιτρέψει να επιστρέψουν οι«λοβοτομημένο ι» Ουράνιοι Άνθρωποι στην Πνευματική τους Γενέτειρα.
Κάτι τελευταιο, εχω διαβασει νομιζω σχεδον ολοκληρο το blog και εχω παρατηρησει κατι. Το ζητημα ειναι να λυτρωθει η ψυχη του ανθρωπου. ΑΛΛΑ , αν λαβουμε υποψιν μας το γεγονος του ,παρότι ο Χριστός πληρωσε τα "λυτρα", ο ανθρωπος δεν γνωριζει ακομα τον σκοπό του προσωπικα και την πραγματική αλήθεια πραγμα που είναι αδύνατον σε αυτή τη διασταση/συμπαν/κτλ να γινει. Οπότε φτάνουμε στο "πικραμυγδαλο" δλδ χαμένοι απο χέρι , περιμένοντας απλα την αποκάλυψη και εξυπηρετόντας το σκοπό του φαύλου κύκλου της μετενσαρκωσης. Σωστα?
Ήταν δηλαδή το Πνεύμα που φυλακίστηκε μέσα στο ζώο…
Έτσι και οι «Δημιουργιστές» έχουν δίκιο όταν πιστεύουν πως κάποιο «ανώτερο» (θεϊκό?) χέρι έπλασε τον άνθρωπο, αλλά και οι «Εξελικτικοί» όταν θεωρούν πως γίναμε από τους πιθήκους.
Επειδή ΑΠΛΑ φυλακιστήκαμε μέσα στους πιθήκους και τους αναβαθμίσαμε (σταδιακά μέσα στο χρόνο) σε "ανθρώπους".
Ήτοι:
1) Η είσοδος του Ουράνιου Ανθρώπου μέσα στο ενεργειακό σύμπαν και μέσα στο ενεργειακό-ον/Ψυχή.
2) Πνευματικός διαχωρισμός του Ουράνιου Ανθρώπου σε Θεϊκό Σπινθήρα/Αδάμ και Εγώ Ειμί Παρουσία/Εύα.
3) Δημιουργία της Πανδώρας στον υλικό κόσμο ή ο Ενκιντού (Έπος του Γιλγαμές)
4) Παγίδευση του διαχωρισμένου Αδάμ μέσα στο ζώο.
Αυτές λοιπόν οι άκρως πολύπλοκες καταστάσεις δεν μπορούν να αναλυθούν εδώ και τώρα.
Αναλύονται όλα διεξοδικά μέσα στο βιβλίο στα εξής κεφάλαια:
‒ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΦΥΛΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΠΤΩΣΗ
‒ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
‒ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΙΖΩΝ ΠΤΩΣΗ
Δηλαδή μέσα σε 72 σελίδες. Για περισσότερες λεπτομέρειες λοιπόν παραπέμπω ΕΚΕΙ.
Πράγματι η ανάγνωση του βιβλίου αλλά και η βαθιά κατανόησή του, δίνουν τις απαντήσεις σε όλες τις απορίες, μέσω της υπερ-αίσθησης που δημιουργείται.